Geachte lezer,

Ook ik heb een week of zes doorgebracht in Oostvoorne in “Tot ons genoegen’. Nou, dat was het zeker niet! Afschuwelijke herinneringen aan doodgebeten jonge eendjes in de vijver, ‘nageltjespap’ de dag nadat je nagels geknipt waren en onbegrijpelijke rituelen. Ik denk dat ik zes jaar oud was, dus zou het in 1962 geweest moeten zijn. De jongste groep, waar ik toe behoorde, werd ‘de appelmoesjes’ genoemd.

Vriendelijke groet,

 

Pim Dekker