Gezondheids Kolonies in Oostvoorne 

Mijn naam is Nettie van der Hak en heb evenals Monique gedurende de Sinterklaastijd 1970 in "Ons Genoegen" gezeten. Wiens genoegen het was weet ik niet, maar niet die van mij. Op mijn 42'ste heb ik er nog steeds trauma's aan over gehouden.
4 Jaar geleden heb ik "Ons genoegen" opgezocht, om eindelijk eens een einde te maken aan de slechte herinneringen. Bij het zien van het gebouw en eenmaal binnen, de oude foto zoals ik het me herinnerde, barstte ik in huilen uit.
 
Het was, zoals Monique al zei: een hel.
De kinderen werden vernederd.
* Was je een bedplasser, zoals ik, mocht je 's avonds niets meer drinken. Plaste je toch in je bed, dan moest je 's morgens naast je bed gaan staan. De "juffrouw" commandeerde dan dat je de lakens van je bed af moest halen zodat iedereen de natte plek op je bed kon zien.
* Was je een slechte eter, dan werd het eten naar binnen gepropt tot je moest kokhalzen of je moest blijven zitten tot de laatste hap weg was.
* De tuinman was jarig: ieder kind kreeg een lollie. Dat ding was niet te vreten maar je moest hem opeten, anders was het "ondankbaar". Ik heb 3 weken met dat ding rondgelopen tot ik het eindelijk, tijdens een wandeling, ongezien kon laten vallen.
* Middagboterham: de "hoofdjuffrouw" had ruzie met de tweede juffrouw, die de wacht af zou lossen. De "hoofdjuffrouw" peperde ons in dat we niets, maar dan ook niets tegen de andere juffrouw mochten zeggen, anders zwaaide er wat. Resultaat: de tweede juffrouw werd boos. Gelukkig bezat zij wel gezond verstand en liet ons niet voor dit kinderachtige gedrag opdraaien.
* Toiletbezoek: een juffrouw voor de deur en je kreeg 2 velletjes wc papier mee. En toch straf krijgen als je je zelf bevuilde. Bleef je te lang zitten, dan werd de deur wijdopen gedaan en zag iedereen je zitten. Resultaat: ik kan nog steeds moeilijk naar het toilet op vreemde plaatsen.
* Jarig in de kolonie, jippie. M'n mooie nieuwe kleren mocht ik niet aan, daar was de dag niet belangrijk genoeg voor (citaat van de "hoofdjuffrouw"). Een ander meisje die haar ouders op bezoek kreeg, mocht wel haar nieuwe kleren aan. Kreeg van de "hoofdjuffrouw" kleurpotloden en een kleurboek. Een groot geschenk voor een stadsneusje. De juffrouw zou het in bewaring houden tot ik naar huis mocht. Toen het zover was ontkende ze dit. Wel zag ik "mijn" kleurboek tussen haar spullen liggen.
* Dezelfde "hoofdjuffrouw" leerde ons goed onthouden wie nou de liefste juffrouw was: zij dus. Mocht je dit vergeten te zeggen, dan wist ze wel een straf hiervoor te vinden. Vooral het vernederen bij de andere kinderen was haar favoriet.
* Ik heb 6 weken in "Ons Genoegen" doorgebracht, het leek voor een kind van 8/9 wel jaren. Ziek van heimwee en de leidsters hadden hier geen begrip voor.
Toen ik eindelijk naar huis mocht, kreeg ik een lepeltje en een groepsfoto mee naar huis. Thuis gekomen heb ik de foto in kleine stukjes gescheurd, de lepel in 3 stukken gebroken en de kleding die ik daar had gedragen, weggegooid.
Kunt u zich dit voorstellen? Een kind van 9........
Bedankt "Ons Genoegen", voor de slechtste tijd van m'n leven.
 


Als iemand is die verhalen heeft over de Koloniehuizen in Oostvoorne dan kunt u die zenden aan:

info@oostvoorne.org