|
Gezondheids Kolonies in Oostvoorne
Een verhaal van een oud "Bleekneusje"
Gisteren viel er een envelop op de mat
met 3 groepsfoto's uit koloniehuis Ons Genoegen in Oostvoorne. 1965-
1966- 1967.
Ik heb het daar geweldig naar mijn zin
gehad, daar ik uit een groot en hectisch gezin kom.
Wat ik mij kan herinneren was mijn
lievelings juffrouw Kruit. Ze zong liedjes uit "The Sound Of Music",
en ik mocht bijna altijd aan d'r hand lopen.
Volgens mij zat ik bij de 2de meisjes,
mijn broertje bij de Appelmoesjes.
Mej. van Hout de onder directrice wier
nichtje Antje van Hout mijn lach vriendin werd omdat zij ook 1 zomer
bij haar tante kwam logerenen bij mij op de slaapzaal sliep. Ze
deed met alles mee, terwijl ze een blozend roodharige sproeten
koppie was. Voor mij was het de hemel op aarde met zo'n lach
vriendin.
Ik dacht dat haar vader burgemeester in
Marken was, maar zeker weten doe ik het niet.
Wel ben ik met mijn ouders een keer in
Marken geweest en zag een foto van Antje en Arend (haar broertje) op
de schoorsteen staan. Helaas waren ze niet thuis en het contact is
doodgebloed.
Bij mevrouw Mouton mocht ik in de keuken
in de pannen spelen en gaf ze me hapjes brood als ik weer eens niet
snel genoeg had gegeten en dus niet mee uit wandelen mocht. De
hangop die in theedoeken hing vond ik lekker en de vleesmolen waar
elke dag ons gemalen vlees doorheen ging vond ik ook wel spannend en
lekker.
Ook heb ik een keer met een lichte
hersenschudding in de ziekenboeg gelegen, het witte gebouwtje bij de
ingang, waar stink Afrikaantjes lucht door de ramen kwam, die om het
gebouwtje waren geplant.
Bij slecht weer gingen we in de Bungalow
van mej. van Hout knutselen en toneelstukjes in elkaar flansen.
En spelen in de duinen van Marion, waar
een hele grote eik stond, waar we in klommen. Jaren later ben ik
daar terug geweest en de eik stond er nog steeds.
Wandelen op de boulevard waar in die
tijd nog een moeras was, is nu een bos geworden.
Het douchen was ook een feest, dat ging
zo snel en systematisch dat ik daarna mijn kleine broertjes en
zusjes ook zo douchte.
De structuur, rust, en plezier hebben
mij een goede basis gegeven waardoor ik met heel veel plezier terug
denk aan die tijd.
Bij Adres onbekend hoop ik Antje van
Hout en juffrouw Kruit te vinden om te weten hoe het hun is vergaan,
en ze te bedanken voor deze mooie zomers.
Vriendelijke groet en bedankt voor het
lezen,
Sylvia Ong
Als iemand is die verhalen heeft over de Koloniehuizen in Oostvoorne dan kunt u die zenden aan:
|
