Gezondheids Kolonies in Oostvoorne 

Ik heb in ongeveer 1958,6 weken in het Agathahuis doorgebracht.

Ik kan mij nog herinneren dat er een juffrouw Hetty en een juffrouw Ina was. Zuster Vogelenzang was meen ik de hoofdzuster.
Ik leed aan bloedarmoede,dus ging ik naar het koloniehuis.
In eerste instantie wilde ik daar helemaal niet graag heen,maar toen ik er was,en de zes weken waren om,wilde ik eigenlijk niet meer naar huis.
Dat vertelde ik als kind natuurlijk niet aan mijn ouders,maar het was wel zo.
Als ik mnu terugkijk weet ik ook wel waarom ik niet terug wilde,maar dat is nu niet relevant meer.
Wat ik wel aan die tijd heb overgehouden is dat ik probeer elk jaar nog een keer naar Oostvoorne te gaan. Dat verblijf daar heeft blijkbaar een enorme indruk op mij gemaakt.
Nog steeds krijg ik een warm gevoel,als ik het dorpje inrijd.Dan is het net of de tijd weer teruggedraaid wordt.Ik vind dat altijd een fijne ervaring.
Mij heeft die periode van 6 weken dus heel erg goed gedaan.Lichamelijk ook trouwens.Ik was ongeveer drie kilo aangekomen.
Het groene strand vond ik fantastisch.Die grote vlakte nodigde mij altijd uit om daar in de verte naar de golven te lopen. Dat deed ik ook wel eens,maar dat mocht natuurlijk niet van de juf.die werd daar steeds pisnijdig om.Maar toch waren telkens die golven in de verte een soort sirenes voor mij.Niets kon mij weerhouden,ook de juf niet.
nog steeds heeft de zee aan magische aantrekkingskracht op mij .
Ik woon al jaren in Drenthe.Daar is geen zee. Dat vind ik erg jammer.Maar Drenthe heeft daar tegenover heel veel natuurschoon.En overal mag je nog in,zonder toegangskaart of lidmaatschap. Maar de zee blijft toch de kampioen hoor.

Dingeman van Zanten.

Als iemand is die verhalen heeft over de Koloniehuizen in Oostvoorne dan kunt u die zenden aan:

info@oostvoorne.org